2016

november 2016

Inspiratie opdoen tijdens de Young Professional Challenge van Platform WOW: de DakAkker in Rotterdam, het eerste en vooralsnog grootste oogstbare dak van Europa. Wat in 2012 kleinschalig begon, is inmiddels uitgegroeid tot een icoon, een voorbeeldproject en experimenteertuin. Elke vrijdag wordt er geoogst voor lokale restaurants. Inmiddels is er zelfs een wachtlijst voor vrijwilligers. Dakboer Wouter schuift met zijn voet wat aarde aan de kant. De toplaag is op veel plaatsen slechts enkele centimeters dik, omdat de dakconstructie niet meer gewicht kan dragen. "Als het hier kan, kan het overal", zegt hij. Hier groeit pastinaak de breedte in. De natuur gaat als vanzelf flexibel om met de ruimte die er is. Vooral de eetbare bloemen vinden gretig aftrek: "Elk jaar overleggen we met onze afnemers welke producten zij willen. Met alleen aardappels verdienen we niks." Het nieuwste idee is een automatisch gestuurde klep, die op basis van buienradar het opgevangen regenwater laat weglopen om de bergingscapaciteit van het dak te vergroten (Slimdak met Smart Flow Control).

"Innovaties vallen per definitie buiten de wet. Een overheid moet vooral een platform bieden en communicatiemiddelen beschikbaar stellen", zegt Mark Slegers, de man achter RotterZwam. Hij kweekt paddenstoelen uit koffieprut in Tropicana. "Je wordt creatief als je geen budget hebt." In dit voormalige tropisch zwemparadijs wordt de circulaire economie-gedachte ver doorgevoerd. Verschillende ondernemers hebben hun reststromen aan elkaar verbonden en vormen als het ware één ecosysteem (BlueCity). De een z'n afval is de ander z'n grondstof.

Dakakker Rotterdam

juni 2016

Grote crisisoefening met het dijkleger in Oudewater: gewapend met portofoons en iPads de dijken controleren. Behalve nepschade ook nog echte schade ontdekt. Mijn collega voelde zich net Hansje Brinker..

Crisisoefening dijkleger

juni 2016

Praatplaat gemaakt. Op elk (medicijn)potje een dekseltje

Praatplaat medicijnresten in afvalwater

april 2016

"Gij zult participeren!" Participatie Wat doe je als overheid: opleggen, overleggen of overlaten? Het heeft geen zin om als open autoritaire overheid van onderaan de participatieladder naar boven te roepen: "Burger! Neem initiatief! Doe het zelf! Wees eigenaar!" en tegelijkertijd terughoudend te reageren, vast te houden aan bestaande kaders en te verwijzen naar eerder opgestelde regels.

En wie is 'de' burger eigenlijk? Heeft hij wel zin om zich ermee te bemoeien, voelt hij zich moreel verplicht of vindt hij alles best, zolang hij er maar geen last van heeft? Er zijn grofweg 8 doelgroepen (waaronder de gemaksgeoriënteerden, moderne burgerij en postmoderne hedonisten, volgens Motivaction) met 4 burgerschapsstijlen (plichtsgetrouwen, buitenstaanders, verantwoordelijken en pragmatici). Ambities, drijfveren en leefstijlen verschillen per persoon en veranderen door de jaren heen. 'Betrokkenheid' betekent voor iedereen iets anders: zelf bedenken, meebeslissen of alleen op de hoogte gehouden worden en alles hier tussenin.

Het was een energieke denktanksessie van Waterwegen over de (niet altijd even) democratische wortels van de waterschappen, de toekomstige samenleving, burger- en overheidsparticipatie.

februari 2016

Kennis, collega's en kroketten op de RIONEDdag Ter riolering ende vermaeck.. "Geen RIONEDdag zonder kroket!" kopte de aankondiging. Mijn eerste RIONEDdag is een feit. Kennis, collega's en kroketten. Dat is wat riolerend Nederland blijkbaar belangrijk vindt.
De koffie is net op en het publiek nestelt zich eens goed in de pluchen stoelen van het Beatrix Theater, of daar is het eerste schrikmoment al: bestaat de riolering in de toekomst nog wel? Kilometers buizen, persleidingen en afvalwaterzuiveringen, is dat niet vreselijk ouderwets? Komt er ooit een moment dat we ons realiseren dat we overbodig zijn? Maar de kakofonie van kwetterende mensen in de pauze overstemt iedere onzekerheid.

Hierna stort ik me vol goede moed op regenwater (wat moeten we ermee?), ik mijmer mee over de omgevingsvisie en maak een praatje bij de kennistafels. De alternatieve 3 K's (oké.. 1 C) van deze dag worden waargemaakt: kennis opdoen en delen, collega's zien en gezien worden en in de pauze kijk ik natuurlijk reikhalzend uit naar het beloofde broodje kroket.

Aan het einde van de middag is er tijd voor een potje ouderwets stemmen voor de innovatieprijs. De winnaar krijgt eeuwige roem, dus er staat nogal wat op het spel. Een onpartijdige jury schat vakkundig het aantal gekleurde strookjes karton in, waarmee driftig wordt gewapperd door de echte fans. Is het toeval dat het een nek-aan-nekrace wordt tussen blauw en groen of heeft dat misschien te maken met de menselijke kleurperceptie? De foyer vult zich langzaam weer met geroezemoes. Terug naar de waan van de dag, met onze blik 'op de toekomst' of 'op oneindig'? De vraag is: wat zien we daar?